Het bijzondere bevallingsverhaal van Fee, deel 3

Fee-bevallingsverhaal-deel-3Ik wil mijn baby van de grond oppakken en tegen mijn borst aan drukken, zodat ze veilig is, maar het lukt niet. Mijn broek hangt op mijn hielen, waardoor ik niet kan lopen en ze is zo glibberig van het bloed en vruchtwater dat ze juist verder van me weg glijdt. Op dat moment komen er ineens overal mensen vandaan. Ik roep: “ze is er al!” En “de navelstreng is afgebroken!” Er wordt snel gehandeld. Iemand doet mijn natte broek omhoog en ik word in een rolstoel gezet. Ik zie iemand anders mijn baby van de vloer oprapen, voel dat de navelstreng die uit mij hangt wordt afgebonden en zie mijn baby in een bakje verdwijnen. Ik vind dat niet leuk en begin te gillen dat ik mijn kindje terug wil. Ik voel me schuldig over hoe ze ter wereld is gekomen, met een harde val op de koude grond, en wil haar vasthouden en warm maken. Met eigen ogen zien dat het goed met haar gaat. Maik zegt me dat ik nou even rustig moet doen, ze gaan kijken of ze in orde is en dat is belangrijk. Dat snap ik wel, maar mijn gevoel zegt me nog steeds dat ik haar vast wil houden.

onderzoeken

Ik word van de rolstoel op een bed getild. De verpleging stelt me gerust, mijn kindje doet het goed en ik krijg haar zo terug. Ik heb even tijd om rond te kijken en zie wat een enorme ravage er ligt op de trap en gang. Overal ligt bloed, het lijkt wel of er een slachtpartij geweest is.

Met bed en al word ik een verloskamer ingereden. Onderweg wordt mij nogmaals verteld dat mijn dochter het heel goed doet en dat ik goed gehandeld heb. Eenmaal in de verloskamer wordt Fee eindelijk op mijn buik gelegd. Ik trek nog gauw mijn shirt uit, want ik wil haar op mijn blote borst hebben, zodat ze meteen kan drinken als ze wil. Ik begin een beetje bij mijn positieven te komen. Mijn baby is er! Maar wat was dit heftig! Gelukkig lijkt alles in orde met haar. Wat een opluchting!

juut met fee na het douchen

De verpleging praat met ons over wat er nu precies gebeurd is en haalt thee en beschuit met muisjes. Ik voel een wee opkomen. De placenta komt, meteen zit ik er weer in. Ik krijg een spuit tegen overmatig bloedverlies voor de zekerheid en ik blijk een heel klein beetje ingescheurd dus krijg 2 hechtingen. Daarna laten ze ons een uurtje met rust, zodat we samen kunnen verwerken wat er gebeurde. Dat is ook wel even nodig. Fee drinkt aan de borst en we maken kennis met elkaar. De beschuit met muisjes hoef ik niet, maar ik heb enorme dorst dus van de thee lust ik wel 2 kopjes. Ik voel me nog steeds zwaar onder de indruk van de bevalling. We bellen onze ouders en vertellen het verhaal. Het is net alsof het niet over mij gaat. Zo raar!

samenvatting bevalling

 

Na een uur komt de verpleging weer terug. Fee wordt nogmaals gecontroleerd, ditmaal door een arts. Ze vragen me of ik gezien heb hoe ze viel. Ik meen me te herinneren dat het niet op haar hoofd was, maar op haar rug. Ik weet het niet zeker, de film draait steeds in flarden voorbij en soms moet ik aan Maik vragen of hij nog weet hoe het nou precies zat.

De arts kijkt de rug en het hoofd van Fee extra goed na. Maik kleedt haar zelf aan. Ik ga ondertussen even douchen. Na het douchen realiseer ik me, dat ik geen broek extra heb meegenomen. Mijn joggingbroek was zo vies en nat, die ligt al in de prullenbak. De verpleging haalt een wegwerp-operatiepak voor me, wat ik aantrek. We hebben er lol om, het ziet er echt niet uit. We maken foto’s en ik realiseer me hoe fit ik me voel. Mentaal was het heel heftig, maar fysiek was deze bevalling echt een eitje! De verpleging ziet het ook, en aangezien alles goed gaat met zowel mij als Fee, mogen we naar huis als we willen. Nou, prima!

juut in operatiejumpsuit

We doen Fee in de maxicosi (hoe moest dat ook al weer?) en lopen naar de auto. Ik voel me zo fit dat ik zelfs al 3 tassen in mijn handen heb, die Maik weer van me af pakt. Of ik wel helemaal lekker ben, ik ben net bevallen. Als we naar de parkeerautomaat lopen om te betalen, ziet Maik op het kaartje dat we 2.35 uur het parkeerterrein op reden. Fee is om 2.40 uur geboren (dit is een schatting, want helemaal exact weten we het niet).

De terugrit naar huis is een stuk comfortabeler dan heen. Om 4.55 uur stappen we uit de auto en 5 minuten later lig ik in mijn eigen bed. Met een prachtige baby, die geboren is bovenaan de trap van het ziekenhuis. Wat een bevalling! Ik moet er niet aan denken wat er had kunnen gebeuren als ze er net een paar seconden eerder uit was gevallen, maar goddank is dat niet gebeurd en ligt ze heerlijk in mijn armen. Fee had vast een engeltje op haar schouder!

fee in maxicosi

De volgende dag praten we er samen nog veel over. We moeten dit echt een beetje verwerken, het was geen bevalling zoals we deze hadden bedacht van te voren. Ik besef me ineens dat Maik de geboorte niet eens heeft meegemaakt en ik wil van hem weten hoe hij het beleefd heeft. Hij zeg dat hij niet door had dat het hoofdje er al uit hing. Hij dacht dat ik alleen persdrang had. Toen hij terug kwam zag hij mij staan, broek op mijn hielen, baby in een grote plas bloed voor me. Een hilarische situatie, achteraf gezien. We zijn ontzettend blij en dankbaar dat het allemaal goed is afgelopen, en dolgelukkig met onze prachtige dochter!

Lees hier bevallingsverhaal deel 1 en bevallingsverhaal deel 2!

papa met fee

DELEN
Vorig artikelMake-up maken doe je lekker zelf!
Volgend artikelMet deze H&M toppers maak jij de kast van je kind lente klaar!
Judith van Wijk
Vrouw, 40, mama van Sterre (2007), Yuren (2010), Lenthe (2012), Fee (2015), sproeten, klein, bang van honden, gaat (te) graag uit eten, drinkt (te) graag rode wijn, verslaafd aan haar iPhone (ik geef het toe), zou graag veel meer boeken lezen (maar geen tijd), hart op de tong, onderwijsadviseur, zelfontplooiing, houdt van roze, heeft twee linkerhanden (maar knutselt heel graag met de kinderen), kan niet zingen (maar doet dat wel graag), heeft een stappenteller omdat ze anders teveel op de bank zit, zou vaker op vakantie willen, kookt het liefst liflafjes (en baalt dat de kinderen dan de helft niet lusten) en is een redelijke gadgetfreak.

19 REACTIES

  1. Jeetje Judith, wat een verhaal!! Allereerst van harte gefeliciteerd! Ik zit hier met kippenvel op de bank. Je hebt het trouwens ontzettend mooi opgeschreven. Dit zullen jullie nooit meer vergeten. Ik wens jullie nog heel veel geluk en gezondheid met elkaar. Groetjes uit Oost Souburg

  2. Jeetje Judith, wat een verhaal, ik zit hier met kippenvel op de bank! Allereerst van harte gefeliciteerd. En wat heb je het mooi opgeschreven. Ik wens jullie heel veel geluk en gezondheid met elkaar.
    Groetjes , Corrie van Gaelen

  3. Wauw wat een verhaal… Kan me voorstellen dat je daarvan eeeventjes moet bijkomen. Maar wat een gelukkig einde! 🙂

  4. Wow, wat een verhaal! Ik heb alle drie de delen ademloos achter elkaar zitten lezen. Wat fijn dat het allemaal zo goed gegaan is. Wat een geluk. Heel veel mooie tijden samen.

  5. Wat fijn dat het allemaal goed is afgelopen, maar heftig hoor! geniet van elkaar en veel geluk met jullie grote gezin.

  6. Wauw, wat een heftig verhaal, en wat geweldig dat het allemaal zo goed is afgelopen! Ik heb het met tranen in mijn ogen zitten lezen, zal ook wel met mijn eigen hormonen te maken hebben, ben zelf ook net moeder geworden

  7. Wat een verhaal; ik kan me goed voorstellen dat je het even van je af moest schrijven! Gelukkig is alles goed en wat een prachtige dochter. Gefeliciteerd!

  8. Wow, wat een verhaal! Maik zei al dat het heftig was, maar zo te lezen is het filmwaardig! 😉 Bijzonder hoor. Goed gedaan, geniet ervan. Ik zit inmiddels ook al een beetje af te tellen, ben benieuwd hoe het ons zal vergaan!

  9. Jeetje, heftig zeg. Ik heb het vol verbazing gelezen. Knap en gelukkig dat alles uiteindelijk goed is! Geniet ervan met elkaar en nogmaals gefeliciteerd.

  10. Wow wat heftig! En het blijkt maar weer Hoe belangrijk dat moederinstinct is! En natuurlijk van harte gefeliciteerd met Fee!

  11. Wow, wat een heftige bevalling zeg. En ook lef dat je het zo deelt op je blog. Gelukkig gaat alles nu goed zo te lezen.

  12. Nogmaals wat een verhaal zeg, ben blij dat het goed is afgelopen. Dit is echt het meest bijzondere verhaal dat ik ooit gehoord heb 🙂

  13. Jemig wat heftig. Heb net met ingehouden adem alle drie de blogs gelezen. Wat ontzettend fijn dat het goed is afgelopen! Ik kan me voorstellen dat dat heel onwerkelijk voelt, alsof je er zelf niet bij bent. Dat zal je oerinstinct wel zijn, dat het heeft overgenomen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here